مشت بر مهره تنهايي من پيچاندي

مهر دستان تو دنبال دعايي مي گشت

بارها دور زدي ذهن مرا گرداندي

ذكرها گفتي و بر گفته خود خنديدي

از همين نغمه تاريك مرا ترساندي

بر لبت نام خدا بود خدا شاهد ماست

بر لبت نام خدا بود و مرا رقصاندي

دست ويرانگر تو عادت چرخيدن داشت

عادتت را به غلط چرخه ايمان خواندي

قلب صد پاره من مهره صد دانه نبود

تو ولي گشتي و اين گمشده را لرزاندي

جمع كن رشته ايمان دلم پاره شدست

من كه تسبيح نبودم تو چرا چرخاندي؟

"نمی دونم از کیه...اگه می دونید بگید پیلیز"

پ.ن:

نمی دونم چرا دست و دلم اینجا به نوشتن نمی رفت!

به خاطر گل روی همه ی دوستام که خیلی واسم عزیزن اینجا گرد گیری شد!

یا علی!